نتيجه - « عبيده » تا آبگاهى پايينتر از « ثنيّة المره » تاخت و در آنجا با گروه انبوهى از قريش كه « عكرمة بن أبى جهل » فرماندهشان بود ، روبرو شد ، اما جنگى پيش نيامد . فقط « سعد بن أبى وقّاص » تيرى انداخت و نخستين تيرى بود كه در تاريخ اسلام از كمان رها شد . در اين سريّه بود كه « مقداد بن عمرو بهرانى » : حليف « بنى زهره » و « عتبة بن غزوان بن جابر مازنىّ » : حليف « بنى نوفل بن عبد مناف » كه هر دو مسلمان بودند و براى اين كه بتوانند خود را به مسلمانان برسانند ، با كفّار بيرون آمده بودند ، ولى از دست ايشان گريختند و به دستهء مسلمانان پيوستند . سريّهء « حمزة بن عبد المطّلب » رمضان سال اوّل ، پس از سريّهء « عبيده » يا پيش از آن عدّهء سپاهيان - سى نفر از مهاجرين . نتيجه - حمزه تا ساحل دريا در ناحيهء « عيص » پيش رفت و آنجا با سيصد سوار از مشركان مكّه كه « أبو جهل بن هشام » فرماندهشان بود ، روبرو شد ، اما مجدى ابن عمرو جهنى كه با هر دو دسته قرار صلح و متاركه داشت ، در ميان افتاد و بىآن كه جنگى روى دهد ، هر دو سپاه بازگشتند . غزوهء « بواط » ربيع الاول سال دوم هجرت جانشين رسول خدا در مدينه - « سائب بن عثمان بن مظعون » ، يا « سعد بن معاذ » عدّهء سپاهيان - دويست نفر . مقصد - كاروانى از قريش كه مدينه در خطر تجاوز ايشان قرار داشت و صد مرد از قريش بودند ، از جمله : « أميّة بن خلف جمحى » ، و دو هزار و پانصد شتر داشتند .